Czy czarem prawdopodobnie może bywać spokój?

W społeczeństwie funkcjonuje przeświadczenie, iż by osobnik był radosny, musi posiadać to, co pragnie, i to jeszcze od razu. A wcale nie potrzebuje. A już z pewnością nie błyskawicznie. Szczęście wszechstronnie jest nazywane, przez pisarza J. Tuwima nazwane było nużącą strukturą rozpaczy. Współcześnie się pojmuje z bezsilnością. Pewność sienie nie posiada zbytnio odpowiedniej prasy, aczkolwiek wyczuwamy jej brak. Natomiast zwyczajowe wyczekiwanie to nie bywa spokój. To w rzeczywistości jakaś okoliczność fatalizmu. Faktycznie możemy z pewnością mawiać o pewności siebie jak o dynamicznym procesie, w jakim jednostki regulują własną aktywność, znajdując adekwatne sposobne tempo, nie za ekspresowe ani zbyt powolne, a nie czekają, aż jakś osoba coś da lub przeznaczenie ześle.

To jest jak z szykowaniem ciacha. Niekiedy należy zaglądnąć do piekarnika, sprawdzić ciepłotę, skontrolować patyczkiem, zobaczyć a także zadecydować, czy to już. Powinno się z owym ciachem być w dialogu. Lecz popędzić się niczego nie można. Wyszykuje się, kiedy będzie skończone.